Babam

Yıl dönümü geldi bile, bir şeyler yazmak istemiştim sonrasında ama kelimeleri bulamamıştım. Hoş, şimdi de pek farklı değil. Yazıp yazıp sildiğim çok cümle oldu.

Babamla ilgili çok ”keşkem” var benim, neyse ki bu keşkelerden kendimi mesul tutmamamı sağlama fırsatım da oldu son dönemlerinde. Nedenini artık sorgulamak istemediğim zayıf ilişkimizin keşkeleri de var bunların içinde, eksik aldığımı düşündüğüm nasihatler de. ”Dağın dibi yakın” kalmış aklımda, nadir olan sözlerinden şimdiye en çok uyan. En çok duyduğum, hiç ”var” demediğim sorusu ”bir ihtiyacın var mı evlat” için belki de şimdi doğru zaman.

Özü iyi, kalbi iyi hatırlanmaya değer biriydi babam. Gittiği yer cennet olsun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir